برخی بر این باورند که فناوری میتواند در پاکسازی اقیانوسها و دریاها از آلودگی پلاستیکی تاثیرگذار باشد. اما آیا فناوری یک راهحل همهجانبه و جامع محسوب میشود؟
در حال حاضر سه چالش عمدهی تغییرات اقلیمی، ماهیگیری بیش از حد و آلودگی، اقیانوسهای ما را در معرض تهدید قرار دادهاند. آلودگی پلاستیکی یک نگرانی روبهرشد محسوب میشود و توجهات بینالمللی را از جانب حکومتها، رسانهها و بخشهای عظیمی از مردم به خود جلب کرده است. سال گذشته، مستندی از بیبیسی به نام سیارهی آبی ۲ (Blue Planet II) با نشان دادن تصاویری از نهنگهای عنبر و پرندگان دریایی که بقایای پلاستیکی را بهعنوان غذا خورده یا در آنها گرفتار شده بودند، تاثیر زیادی در جلب توجهات یادشده داشت.
با وجود افزایش آگاهی افراد و جوامع از آلودگی پلاستیکی، برخی دانشمندان بر این باورند که این معضل از بین دیگر عوامل تهدیدکنندهی دریاها، کمترین اهمیت را دارد و تغییرات اقلیمی و ماهیگیری نیازمند توجهات فوری بیشتری هستند. با این حال، این بدین معنی نیست که پلاستیکها معضل مهمی بهحساب نمیآیند؛ بهخصوص در برخی از مناطق در حال توسعهی جهان و در محل تلاقی جریانهای بزرگ اقیانوسی با یکدیگر که تمام آنچه دریاها با خود حمل میکنند، روی یکدیگر انباشته میشوند، آلودگی پلاستیکی در حال گسترش است. علاوه بر این، براساس نتایج پژوهشهای تازه، میکروپلاستیکها (قطعات کوچکی که تودههای پلاستیکی بزرگتر و غوطهور در دریاها را شکل میدهند) در غذاهای دریایی یافت شدهاند و پلاستیک حتی میتواند به زنجیرهی غذایی راه پیدا کرده باشد.
منبع :zoomit
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر